Arrepíanse os cabelos
por causas que non sabemos
e ao mellor dá medo saber.
Agarimo dun espírito,
imperceptíbel roce na pel,
cóxegas na caluga,
cóxegas na punta do pé.
Achegamento das almas;
flores a recender,
compaña dunha noite,
despedida no amencer.


Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao 

Ábrense as portas do misterio
na noite escura do Samaín
camiñan as ánimas entre mundos
nunha procesión sen fin.
Óense sons penetrantes,
vense morcegos voantes
e hai máis dun susto sutil.
As cabazas lumieiras
proxectan e alumean,
guían aos espíritos
para que non se perdan,
fan máis misteriosa a noite
do que xa era.

Poema creado por Xurxo M. Gago Chao
inicio seguinte
logoweb