![Sigüeiro - Santiago de Compostela [Fin do Camiño]](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjeXkTFeKKoYOYXbRP9jl_EieHPJw9vp8olPAraIeEk5eDjn_n7G6YKOxZKR6pYIpgjdFpoAcsGx7PfUwY_iLBIKscrPU20NUb1ACmZu3R6xwB2F8gFWX-pbyGsa2N8Pe53UKKNALYEL9X3/s72-c/1.jpg)
Cada chanzo un latexo,
cada avance satisfacción,
na escada da vida
perseveranza locomotriz
e firmeza no pisar,
sen perder o norte
nas cotiás andanzas
para a boa volta ao sitio propio.
© Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao
Tecer acotío
novas esperanzas
cos fortes fíos do ser
entrenzando quefaceres
con breves ratos de lecer.
© Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao
Hai días de mel,
días apegadizos
de mornas latexadas,
agarimos e sorrisos,
de parénteses pactadas,
sen enredos,
sen compromisos.
Hai días de mel gozosos,
sen aditivos,
sen axendas saturadas
e sen queixumes engadidos,
vinte e catro horas pegañentas
de maiolas e aloumiños.
© Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao
O entusiasmo
que se vai voando
tenta motivos e ilusões
e quando as tem
vai regressando
com perseverança
e com emoções.
© Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao
un mundo para ricos
enchido de desigualdades
onde os egos de uns
converten aos outros vulgares
e onde as mentiras
xa superan ás verdades
mentres a cobiza
secuestra necesidades
encarecendo a vida
e reprimindo liberdades.
© Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao
Comezar unha digna ousadía
e viaxar no tren da esperanza
apreixando cada día
novas benaventuranzas,
novos designios na travesía,
novos albores e novas luadas
cara á estación da túa propia soberanía.
© Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao
Um dia,
de repente,
tudo muda
e é diferente,
nada já é igual;
são os giros da vida,
que surpreende
com a sua corrente,
com seu bem
e com seu mal.
© Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao
Días de outono
nos camiños vellos,
alfombras de follas,
asubíos do vento,
pingas de chuvia,
ceo gris e negro.
Lecturas caseiras,
estufas de ferro,
son días de ánimas,
noites de misterio.
Esperanzas novas,
tempada de retos,
degoxadas rebuscas
e fecundos desvelos.
© Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao
Ás veces;
de súpeto,
gústame asubiar,
gústame rir e cantar,
gústame soñar,
así, ao bruto.
Ás veces;
así, ao bruto,
gústame lembrar,
gústame evocar
e regresar,
gústame aproveitar
cada eterno minuto.
Así, de súpeto,
ao bruto!
© Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao
Tu, não queres poesia
mas a poesia é o tudo
e por ela caminhas,
e também a respiras,
pois és parte dela
com a rima ou sem a rima.
© Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao
Hai que soltar lastre
para se manter en ristre,
para se alixeirar,
para que non vaia ao traste
o plan que existe
para poder voar,
e todo por sobrecargar.
© Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao
Hai razóns pailanas
enchidas de xenreira
querendo vender fumes
con garfos de ferro.
Carautas prepotentes
que feren, ás bravas,
esparexendo odio,
infundindo medos;
mentes inmorais
coas linguas podres
e cos cerebros infectos.
© Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao
Este dirache que non vales,
aquel que todo o fas mal,
estoutro que non sabes,
aqueloutro que vas a errar.
Ese dirache que non podes,
esoutro que non vas chegar,
sempre haberá quen free
ou quen intente frear,
mais tan só ti tes o leme
e a liberdade para avanzar.
© Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao
Pódese dicir todo
sen unha soa palabra
tan só cun leve xesto
e sen verbas pronunciadas,
falando só cos ollos
e cos xogos das miradas,
co dicir dun silencio
ou dunha aperta dada,
cun afecto morno
ou cunha man entrenzada,
dicíndoo todo
mais sen dicir case nada.
© Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao
Vaise o pensamento
a un mundo paralelo,
nin entre o chan
nin entre o ceo,
fica nun limbo etéreo
como bobo, parvo,
preguiceiro e lelo
e cando volve
xa non é o mesmo.
© Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao
Unha doenza, unhas bágoas,
un inferno no interior,
escuridade asolarante
nas noites de insomnio,
medias lúas negras
nas olleiras,
sorrisos forzados
e indiferenzas que doen,
unha loita contra o tempo
cun ánimo de cristal.
Os bicos e as apertas
menciñas para curar!
© Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao
Galegofalantes da matria
sufrindo supremacismos
dos galegocalantes de España,
rancorosos e insubmisos
da real fala galaica
que latexa ante os cinismos
e sorrí sendo acosada;
que segue o seu camiño
a pesar das moitas trabas
dos boubexos sombríos,
hexemónicas mentes planas.
sufrindo supremacismosdos galegocalantes de España,
rancorosos e insubmisos
da real fala galaica
que latexa ante os cinismos
e sorrí sendo acosada;
que segue o seu camiño
a pesar das moitas trabas
dos boubexos sombríos,
hexemónicas mentes planas.
© Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao
Se no yīn há yángno yáng também há yīn,
se há muito yīn
também há muito yáng,
eu são muito yáng
mas tenho yīn por mim
e os meus sentimentos
vêm e vão.
Se no yīn há yáng
no yáng também há yīn
entre os dois complementarão
o florescimento do nosso jardim.
© Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao
Cada persoa
leva dentro un poeta
que ama,
que admira,
que soña,
que cavila,
que conversa,
que vai e que chega,
que recita;
que versa,
que cofa,
que anima,
que cura,
que apaga,
que debuxa,
que alumea,
que aconsella,
que gaba,
que investiga,
que sementa,
que colleita.
© Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao
Que não derrubemas muralhas da tua estima.
Que não pisem
a tua colheita de ilusões.
Que não te afundam
na lagoa da preguiça.
Que não silenciem
o teu som.
Que não apaguem
a tua escrita.
Que não ceguem
o teu próprio sol.
Que não te freiem
na vida.
Que não, caralho,
que não!
© Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)
