Vaise o pensamento
a un mundo paralelo,
nin entre o chan
nin entre o ceo,
fica nun limbo etéreo
como bobo, parvo,
preguiceiro e lelo
e cando volve
xa non é o mesmo.

 © Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

LER MÁIS

Darlle á mente
vitaminas nutritivas de constancia,
reguladoras proteínas de intrepidez,
para non caer na estupidez
nin afogar na torpe ignorancia.
 

 © Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

LER MÁIS

 


Un espello, unha imaxe,
mirarse sen ningún traxe
do dereito e do revés.
Un corpo é o que é,
auga e sangue,
pelos, ósos, carne e pel.
O intelecto non se ve.
             

 © Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

LER MÁIS

 

Raíz, talo, ramas, follas.

Alma, espírito, corpo, mente.

Unha unidade consecuente

nas partes das vidas todas.

Se unha falla afecta as outras,

e desequilibradas quedan,

até que a unidade se recompoña.

Teñen que manterse boas

para dar o mellor de si mesmas

e refulxir mentres poidan.

 Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

LER MÁIS

Diante dos mesmos ollos
e, ás veces, non se ve,
cuestión de fixarse ben.

Camiños despexados,
e veña, a tropezar e a caer,
cuestión de facer bo pé.

 Páxina en branco
e non se sabe que facer,
cuestión de pensar nun rato

o que se queira poñer.

Dise daquel

 e daqueloutro
pero na cara

 non se lle di a ninguén;
cuestión de razoamento,
pode pasarlle a un

 o que lle pasou a el.

Bloquea e esnaquiza

 a humana preguiza.
Tropezos hainos

 e forman parte do ser.
A imaxinación

 sae se teimamos nela.
Se a mente quere

 sabe razoar e comprender.

Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

LER MÁIS