O Nemeton do Galaicum

Días de outono nos camiños vellos, alfombras de follas, asubíos do vento, pingas de chuvia, ceo gris e negro. Lecturas caseiras, estufas de ferro, son días de ánimas, noites de misterio. Esperanzas novas, tempada de retos, degoxadas rebuscas e fecundos desvelos. © Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

Ás veces; de súpeto, gústame asubiar, gústame rir e cantar, gústame soñar, así, ao bruto. Ás veces; así, ao bruto, gústame lembrar, gústame evocar e regresar, gústame aproveitar cada eterno minuto. Así, de súpeto, ao bruto!   © Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

Tu, não queres poesia mas a poesia é o tudo e por ela caminhas, e também a respiras, pois és parte dela com a rima ou sem a rima.       © Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

Hai que soltar lastre para se manter en ristre , para se alixeirar, para que non vaia ao traste o plan que existe para poder voar, e todo por sobrecargar. © Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

Hai razóns pailanas enchidas de xenreira querendo vender fumes con garfos de ferro. Carautas prepotentes que feren, ás bravas, esparexendo odio, infundindo medos; mentes inmorais coas linguas podres e cos cerebros infectos.  © Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

Este dirache que non vales, aquel que todo o fas mal, estoutro que non sabes, aqueloutro que vas a errar. Ese dirache que non podes, esoutro que non vas chegar, sempre haberá quen free ou quen intente frear, mais tan só ti tes o leme e a liberdade para avanzar.         © Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

Pódese dicir todo sen unha soa palabra tan só cun leve xesto e sen verbas pronunciadas, falando só cos ollos e cos xogos das miradas, co dicir dun silencio ou dunha aperta dada, cun afecto morno ou cunha man entrenzada, dicíndoo todo mais sen dicir case nada.   © Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao