Servos do vagar

Sermos os servos do vagar
con precisas experiencias,
agora rir, logo chorar,
un reflectir das conciencias.

Cada momento é vital
sen as falsas aparencias,
hoxe estás ben, mañá mal,
bravo mar das experiencias.

Vagar, satisfaccións de sal
Vagar, acerbas ausencias
Vagar, maduración cabal
e o porvir nas inocencias.

Prender lareiras e quentar
anheladas convivencias,
vagar, vida para queimar
restos das intransixencias.

Vagar, privilexio soñar
captar as polivalencias
na procura de atopar
porqués das nosas esencias.

© Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao