Abofé que si!
Os días están para sentilos
deitándose sobre as horas,
erguéndose sobre os minutos,
mergullándose nos segundos
ou engulindo milésimas soas.
Abofé que si!
Se non ondean ao gusto as ondas
non se lle pida pan ao vento,
nin castañas a un carballo,
nin landras a un castiñeiro,
non se pode trocar o tempo
pero si o noso sentimento.
Abofé que si!
Sábese quen está preto,
quen hai no círculo do trato,
sábese quen está ás boas,
sábese quen está de paso,
e quen está de moufa
e quen non fai ni caso.
Abofé que si!
Non temos as ledicias todas
nin tampouco todos os fracasos,
pero temos esperanzas novas
e imos enlazando lazos.
Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao
