Non hai que deixarse levar
cara ao esmorecemento da empatía,
nin cara aos camiños dos egoísmos,
Nin deixarse arrastrar
pola esaxerada porfía,
nin polos inxustos extremismos,
nin polas palabras corrompidas.
Nin deixarse afogar
nos mares da tecnoloxía
onde abondan os cinismos
e as fortes rachas de mentiras.
Hai que ben interpretar
as mensaxes que están escritas
fuxindo dos empirismos
e das razóns envilecidas.
Hai que lograr chegar
até o cumio da nosa faísca
obviando os fatalismos
sorteando as espiñas.
Hai que escoitar
até o que o silencio diga
mitigando os escepticismos
tendo a conciencia acendida.
© Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao
