Anda a repartir castañas
un home de barba poboada
coa roupa desaliñada
e unha cara redondiña,
anda a palpar as barrigas
das nenas e dos nenos
para a súa ledicia.
Sabe de mociños
que non comen moito
e déixalle nas mans o froito
para que poidan engordar,
quere que coman detodo
pois fiunchiños poderían quedar.
Perderase na noite
o chamado Pandigueiro
e co seu bastón lixeiro
botará a andar e andar
na busca de noviñas vidas
as que poida palpar.
O apalpador de barrigas
chega xunto co nadal.
Poema creado por Xurxo M. Gago Chao
