Sabios consellos, ás veces, 
reflicten coma espellos
 as cousas que non vemos.
 Algo hai que se nos vai 
e se ninguén nos avisa perdémolo. 
Sabios consellos; ás veces, laian, 
e se deixa que se vaian 
para o ben dos erros vellos. 
Mais algo hai que se nos vai 
e se ninguén nos avisa perdémolo.
 Sabios consellos, ás veces,
fan que espertemos
 a troita vella que temos
 e o necio encrespamento
 polos consellos que escoitemos.
 Sempre algo hai que se nos vai
 e se ninguén nos avisa perdémolo.

Poesía creda por Xurxo M. Gago Chao


Por alí andan os consellos esquecidos
que ninguén tomou en conta
por crer telos todos sabidos.

Por alí andan os tropezos merecidos
de quen negou consellos repetidos.

Por alí andan os sorrisos agochados
que non foran compartidos.

Por alí andan as luces de alguén,
pois, ou lle faltan ou poucas ten.

Por alí andan inxustizas
das que non fala ninguén.

Por alí andan moitas cousas
que non se queren ver.

Mírase cara ao que interesa
cambiase de lado para ollar,
para non enfrontar a vista
ao que non poida interesar.

Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

inicio seguinte
logoweb