Que é da dignidade sen a loita?
Que é da honra sen a liberdade?
Que é da vontade sen ter a forza?
Que é da forza sen mobilidade?

Que é do vigor sen intensidade?
Que é do berro se ninguén escoita?
Que é da vida sen solidariedade?
Que é da axuda se nada reforza?

Que é do día nunha noite longa?
Que é dos bicos sen promiscuidade?
Que é da maxia que a vida outorga?

Que é da sorte sen casualidade?
Que é do mar sen salgado aroma?
Que é do amor sen felicidade?

Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao


Agasallos materiais
con fecha de caducidade
enchen máis os egos,
egos da materialidade.

Agasallos corporais;
praceres da corporeidade,
enchen de tenrura,
sentimento e dignidade.

Agasallos espirituais,
daqueles que o amor ben sabe,
abren as portas do espírito
as abren coa súa chave.

Amor, o máis prezado agasallo,
doce sentimento gratuíto
que unha vez que chega ao espírito
xa comeza a ser cotizado
coma visón tenro e suave.

Poesía Creada por Xurxo M. Gago Chao


inicio seguinte
logoweb