Unha doenza, unhas bágoas,
un inferno no interior,
escuridade asolarante
nas noites de insomnio,
medias lúas negras
nas olleiras,
sorrisos forzados
e indiferenzas que doen,
unha loita contra o tempo
cun ánimo de cristal.
Os bicos e as apertas
menciñas para curar!

 © Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao


Dimo a min,
que non esquecín
moitas das cousas que vivín.

Que che vou dicir a ti,
 ben sabes da túa vida
e do que che tocou vivir.

Ben sabe cada quen
do sufrimento hipotecado,
co interese que vén.

Versos creados por Xurxo M. Gago Chao

inicio seguinte
logoweb