A vida vai a ratos;

pódese cantar chorando,

chorar escoitando cantar,

pódese amar amando,

amar cantando e chorar.

Pódese chorar sorrindo

amar, rir e soñar,

pódese cantar soñando,

soñar cantando ao espertar. 

A vida vai a ratiños

para vivir, sentir e amar.

Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

LER MÁIS

Pasei preto dun río
enchido pola chuvia
e observei o seu caudal
e a súa abráiante furia.
Escoitei os fortes sons
das augas e das burbullas,
seguín as correntes súas.
Atopei pequenas fervenzas,

 desniveis de distintas alturas,
un fervedoiro perfecto
creado pola natura.
O ambiente repousado
de manifesta humidade
calou aos meus osos
e tiven que resgardarme,
chegaba a noite
e xa se vía a lúa.

Poesía Creada por Xurxo M. Gago Chao

LER MÁIS

Hoxe vai de incomprensión.
Falar fala calquera pero o de escoitar non.
Haiche quen expón sen condición,
e haiche quen expón
para esixir logo a súa realidade.
Hoxe vai da verdade.
Hoxe vai de entendemento,
de baixar o volume da voz,
de intentar un achegamento
a unha razón con corazón.
Vai de escoitar as palabras,
vai de forte tesón,
por non impoñer as bravas
unha pretoriana razón.

Poesía Creada por Xurxo M. Gago Chao

LER MÁIS

Nin porfía refulxente,
nin envexa reflectida,
eu escoito á vida.
Nasalizando
 fálolle a xente 
co meu nariz prominente.
Vou sen complexo nin ferida
camiñando consecuente.

Versos creados por Xurxo M. Gago Chao

LER MÁIS