Tecer acotío
novas esperanzas
cos fortes fíos do ser
entrenzando quefaceres
con breves ratos de lecer.
© Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao
Abordo das vellas palabras
na singradura dos desexos
cara ao mar dos nosos empeños
o tempo do noso existir
rumbo a novas esperanzas
ata as illas dos soños esquecidos
onde os cantís dos anhelos perdidos
estará o tesouro do noso porvir.
© Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao
Sucesos lacrimóxenos
irritan os nosos ollos
coma a picante cebola,
laian os pensamentos
tralos sucesos patolóxicos
nunha sociedade tola.
Caese nun decaemento,
decaemento case lóxico
polo inminente futuro
que chega e afoga.
O sentimento positivo
non supera o negativo,
caen versos críticos
dun xeito imperativo,
a vida chora que chora.
Vese ao lonxe unha abertura,
abertura de esperanza nova;
quen pode, se quere, a toma.
Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao
Choverá estrelas
mais ninguén se mollará con elas,
choverán desexos fulxidos
e esperarase a que sexan cumpridos.
Fulgor na noite e no ceo,
cada fulxencia un desexo,
unha estrela fulminante
chega ao seu apoxeo.
Bágoas refulxentes,
desexos das xentes,
de esperanzas
está o mundo cheo.
Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao
Telo aí,
estache a esperar,
decídete e a andar
Ao mellor tardas
pero chegarás.
Á pouco que haxa esforzo
a confianza medrará.
Teima, puxa e tira,
sempre gañarás!
Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)
