Cheiros pestilentes
petroquímicas din ser inocentes,
gases nocivos para o ambiente
vertidos de gasóleo e aceites.
Fumes tóxicos nas cidades,
aires nas sucias costas que repelen,
¿os humanos e as súas necesidades?

Non ten dono a natureza
e é a esencia da realidade
o aluguer da humanidade
aínda que non o pareza.

Poema creado por Xurxo M. Gago Chao


Duque, Duquesa,
Marqués, Marquesa,
Conde, Condesa,
Barón, Baronesa.
Castelos herdados,
señoritas de fresa.
Señoritos domingueiros,
glamour de merda.
Cartos herdados,
donos de terras,
terras, terras, terras.
Espolios arrexuntados
ladroa nobreza.
A historia en pedra
é da xente da terra,
nosas son as pedras,
pedras, pedras, pedras. 
 
Poema creado por Xurxo M. Gago Chao


Por alí andan os consellos esquecidos
que ninguén tomou en conta
por crer telos todos sabidos.

Por alí andan os tropezos merecidos
de quen negou consellos repetidos.

Por alí andan os sorrisos agochados
que non foran compartidos.

Por alí andan as luces de alguén,
pois, ou lle faltan ou poucas ten.

Por alí andan inxustizas
das que non fala ninguén.

Por alí andan moitas cousas
que non se queren ver.

Mírase cara ao que interesa
cambiase de lado para ollar,
para non enfrontar a vista
ao que non poida interesar.

Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

inicio seguinte
logoweb