Non aprenden
das leccións dos mestres
os resabidos
que cantan cara ao sol,
terxiversadores
sabichóns inermes
fronte a allea dor,
morriñentos
das balas de chumbo
e seareiros dun ditador;
liquidadores, vermes,
cancro dunha nación.
 



 © Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao


Quero falar galego
a lingua que florece
inda a ser inverno
lingua de Rosalía,
Curros e Cunqueiro,
a nosa lingua nai.
Quero falar galego
cantando baixo as augas,
vogando cos ventos,
procurando esperanzas
entre os soños vellos
da nosa lingua nai.
Quero falar galego
navegando entre as ondas
de infinitos versos,
afoutando tenruras,
aviventando o acervo
á nosa lingua nai.
O`Xurxo  #QueroGalego

 © Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao


 

Dezanove espíritos e unha estrela, 
un berro heroico a prol da liberdade, 
no rescate da memoria e da pedra 
dezanove gorxas contra a escuridade; 
poder falmaguento e botín de guerra, 
execucións e cartos con sangue, 
patrimonio usurpado co xugo e a frecha. 
 O`Xurxo






 © Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

 
Xa chega o outono das follas caídas,
das árbores orfas con ramas espidas,
das colleitas novas e graduais vendimas,
dos pigmentos ocres, escuros e lilas;
rutineiro esmorecer das clorofilas,
paulatino emigrar das andoriñas,
obrigadas segas e ourizos con espiñas.
                          

 © Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao


























Chanteiro, concello de Ares, [A Coruña]

 Fotos realizadas por Xurxo M. Gago Chao
Nikon D3100



















Paseo do Peirao [Concello de Mugardos, A Coruña]
Fotografías realizadas por © Xurxo M. Gago Chao
Nikon D3100

Hai cerebros humanos pervertidos
neuronas trastornadas sen razón
escuros espíritos corrompidos,
almas podres, inútil corazón.

Necio exército, incautos foraxidos
son o estandarte da mala intención
asasinos dos nosos bosques vivos,
árbores, bechos e vexetación.

Van queimando a terra os envilecidos
os monicreques da especulación,
humanos de karmas ensombrecidos
membros do club da premeditación.

Perderán fácticos homes manidos,
parvas mentes, cerebros de cartón,
imbéciles mercenarios bandidos,
os xornaleiros de desolación.

Gañará a vida, brotes rexurdidos
reverdecerá ante negro carbón
disiparanse os fumes combatidos
haberá esencia tras a destrución.
© Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao 

Fotografía de: Daniel Espinosa
































Monumento ao Camiñante Descoñecido
Parroquia de Barallobre, Concello de Fene. [A Coruña]
Fotografías realizadas por © Xurxo M. Gago Chao
Nikon D3100

====================================

O Camiñante Descoñecido

O primeiro de xullo de 1934 festexouse por todo o alto en Barallobre. Inaugurouse naquel dia o Monumento ao Camiñante Descoñecido.

Don Ramón Otero Pedraio participou naquel acto. A súa ubicación orixinal estaba ao pé da estación do ferrocarril. Alí, nun campo de fútbol celebrouse toda a festa. Viñeran os exploradores de Ferrol que durmiran xa a noite anterior en Barallobre. Achegáronse 4 autobuses da Coruña cunha expedición ao fronte da que figuraba o presidente de Amantes do Campo, Manuel Insua. O Monumento ao Camiñante Descoñecido trasladouse en maio de 1984 para a súa ubicación actual, co obxectivo de permitir a eliminación do paso a nivel da via do tren. Naquel momento engadíronselle uns bancos adicados a Castelao, Vilar Ponte e Pérez Parallé; posteriormente se lle adicou outro banco a Bieito Cupeiro.

O "Monumento ao Camiñante Descoñecido", Barallobre, na súa antiga ubicación, preto da Estación do tren. A fotografía é do ano 1934, pouco despois da súa inauguración e foi restaurada.



Máis Información/Fontes:

inicio seguinte
logoweb