OBRA COMPLETA · EDICIÓN DIXITAL VERSOS CHIADOS Versos chiados e rechouchiados cando o paxaro voaba ENTRAR NO POEMARIO →

 
Non aprenden
das leccións dos mestres
os resabidos
que cantan cara ao sol,
terxiversadores
sabichóns inermes
fronte a allea dor,
morriñentos
das balas de chumbo
e seareiros dun ditador;
liquidadores, vermes,
cancro dunha nación.
 



 © Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao


Quero falar galego
a lingua que florece
inda a ser inverno
lingua de Rosalía,
Curros e Cunqueiro,
a nosa lingua nai.
Quero falar galego
cantando baixo as augas,
vogando cos ventos,
procurando esperanzas
entre os soños vellos
da nosa lingua nai.
Quero falar galego
navegando entre as ondas
de infinitos versos,
afoutando tenruras,
aviventando o acervo
á nosa lingua nai.
O`Xurxo  #QueroGalego

 © Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao


 

Dezanove espíritos e unha estrela, 
un berro heroico a prol da liberdade, 
no rescate da memoria e da pedra 
dezanove gorxas contra a escuridade; 
poder falmaguento e botín de guerra, 
execucións e cartos con sangue, 
patrimonio usurpado co xugo e a frecha. 
 O`Xurxo






 © Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

 
Xa chega o outono das follas caídas,
das árbores orfas con ramas espidas,
das colleitas novas e graduais vendimas,
dos pigmentos ocres, escuros e lilas;
rutineiro esmorecer das clorofilas,
paulatino emigrar das andoriñas,
obrigadas segas e ourizos con espiñas.
                          

 © Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao


























Chanteiro, concello de Ares, [A Coruña]

 Fotos realizadas por Xurxo M. Gago Chao
Nikon D3100



















Paseo do Peirao [Concello de Mugardos, A Coruña]
Fotografías realizadas por © Xurxo M. Gago Chao
Nikon D3100

Hai cerebros humanos pervertidos
neuronas trastornadas sen razón
escuros espíritos corrompidos,
almas podres, inútil corazón.

Necio exército, incautos foraxidos
son o estandarte da mala intención
asasinos dos nosos bosques vivos,
árbores, bechos e vexetación.

Van queimando a terra os envilecidos
os monicreques da especulación,
humanos de karmas ensombrecidos
membros do club da premeditación.

Perderán fácticos homes manidos,
parvas mentes, cerebros de cartón,
imbéciles mercenarios bandidos,
os xornaleiros de desolación.

Gañará a vida, brotes rexurdidos
reverdecerá ante negro carbón
disiparanse os fumes combatidos
haberá esencia tras a destrución.
© Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao 

Fotografía de: Daniel Espinosa
































Monumento ao Camiñante Descoñecido
Parroquia de Barallobre, Concello de Fene. [A Coruña]
Fotografías realizadas por © Xurxo M. Gago Chao
Nikon D3100

====================================

O Camiñante Descoñecido

O primeiro de xullo de 1934 festexouse por todo o alto en Barallobre. Inaugurouse naquel dia o Monumento ao Camiñante Descoñecido.

Don Ramón Otero Pedraio participou naquel acto. A súa ubicación orixinal estaba ao pé da estación do ferrocarril. Alí, nun campo de fútbol celebrouse toda a festa. Viñeran os exploradores de Ferrol que durmiran xa a noite anterior en Barallobre. Achegáronse 4 autobuses da Coruña cunha expedición ao fronte da que figuraba o presidente de Amantes do Campo, Manuel Insua. O Monumento ao Camiñante Descoñecido trasladouse en maio de 1984 para a súa ubicación actual, co obxectivo de permitir a eliminación do paso a nivel da via do tren. Naquel momento engadíronselle uns bancos adicados a Castelao, Vilar Ponte e Pérez Parallé; posteriormente se lle adicou outro banco a Bieito Cupeiro.

O "Monumento ao Camiñante Descoñecido", Barallobre, na súa antiga ubicación, preto da Estación do tren. A fotografía é do ano 1934, pouco despois da súa inauguración e foi restaurada.



Máis Información/Fontes:

inicio seguinte

Xurxo Miguel Gago Chao · O’Xurxo

Creación · conciencia · cultura · pensamento
Xurxo Miguel Gago Chao · O’Xurxo é poeta, escritor, creador e investigador autodidacta e independente no ámbito da conciencia, da espiritualidade práctica, da creatividade e dos procesos de transformación persoal e colectiva.

É creador dunha arquitectura civilizatoria formada por diferentes marcos, propostas e documentos orientados á reflexión sobre unha sociedade máis xusta, consciente, digna, libre e respectuosa coa vida. Educación, sanidade, economía, xustiza restaurativa, ética, intelixencia artificial, organización comunitaria e conciencia forman parte dese traballo aberto de investigación, creación e proposta.

Militar retirado tras unha longa etapa de servizo, a súa experiencia vital foi evolucionando cara á creación literaria, á mediación sociocultural, á dinamización cultural e ao desenvolvemento de iniciativas artísticas, sociais e comunitarias.

A súa actividade creativa abrangue tamén a poesía, narrativa, memoria, edición e maquetación de libros, deseño e desenvolvemento de páxinas web, creación de contidos, fotografía, comunicación cultural e recuperación e conservación de arquivos e memoria.

A través da Maxia do Ser e do Movemento do Amor Universal, desenvolve unha liña de pensamento e creación baseada nunha pregunta esencial: “Isto coida a vida ou a dana?” Desde aí procura poñer a palabra, a tecnoloxía, a conciencia e a creatividade ao servizo da dignidade humana e da construción consciente do común.
Poesía e literatura Investigación da conciencia Arquitectura civilizatoria Mediación sociocultural Maquetación editorial Deseño web Memoria e cultura Maxia do Ser
Multiverso de Xurxo · Obra, memoria e creación consciente
logoweb

Fragata Extremadura

Memoria · dignidade · reconciliación
O 19 de decembro de 2005, unha explosión na fragata Extremadura, atracada no Arsenal de Ferrol, marcou para sempre a vida de varias familias e da súa dotación. Esta pequena hemeroteca conserva unha parte dese percorrido e, vinte anos despois, tamén a evolución dunha memoria vivida desde outro lugar: honrar a Pachi e Erik, recoñecer erros propios, pedir perdón cando foi preciso e conservar a memoria sen permanecer atrapado no conflito.
Ferrol360 · 15 decembro 2025
XX aniversario do suceso da fragata Extremadura
Unha reconstrución ampla da noite do accidente, do proceso posterior, da resposta social e do impacto que aqueles feitos tiveron na vida persoal e profesional de Xurxo Gago Chao.
Ler en Ferrol360
Diario de Ferrol · 16 decembro 2025
Memoria, dignidad y conciencia
Un texto escrito vinte anos despois desde unha perspectiva diferente: memoria, gratitude, reconciliación, recoñecemento dos propios erros e defensa da dignidade dos compañeiros falecidos.
Ler en Diario de Ferrol
La Voz de Galicia · 17 decembro 2025
Fragata Extremadura, en recuerdo de la tragedia
Unha carta de memoria e homenaxe a Pachi e Erik que expresa tamén un peche persoal: manter a verdade vivida, asumir erros de forma, pedir perdón e avanzar sen esquecer.
Ler en La Voz de Galicia
A memoria non ten por que ser unha trincheira. Tamén pode converterse en conciencia, aprendizaxe, reconciliación e homenaxe.
2005 - 2025 · Vinte anos de memoria