Maltrátase, férese,

úsase a dor como arma.

Láiase, insúltase,

saen contusións na alma.

Doen as accións tiranas

que arrincan as liberdades

das persoas humanas.

Violencia da desigualdade,

violencia pretoriana,

home que pega a muller

nin é home nin é nada,

muller que pega a home

tamén é violencia macabra. 

Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

LER MÁIS

 

Viran as chaquetas

como viran do muíño as aspas.

Viran as ideas coma

as hélices metálicas.

Voan as ideoloxías

coma lixeiras bolsas plásticas.

Búscase o sol quente

tempos de frío enchente

e realidades pouco prácticas.

 
Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

LER MÁIS

Sucesos lacrimóxenos

irritan os nosos ollos

coma a picante cebola,

laian os pensamentos

tralos sucesos patolóxicos

nunha sociedade tola.

Caese nun decaemento,

decaemento case lóxico

polo inminente futuro

que chega e afoga.

O sentimento positivo

non supera o negativo,

caen versos críticos

dun xeito imperativo,

a vida chora que chora.

Vese ao lonxe unha abertura,

abertura de esperanza nova;

quen pode, se quere, a toma.

Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

LER MÁIS