A lei do karma ben sabe
e a lei da vida tamén,
as dúas equilibran
os feitos do mal e do ben.

Cunha balanza sopesan
quítanlle a quen máis ten,
botan ao que lle falta
e déixan todo a nivel.

 

Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

LER MÁIS

 

Maltrátase, férese,

úsase a dor como arma.

Láiase, insúltase,

saen contusións na alma.

Doen as accións tiranas

que arrincan as liberdades

das persoas humanas.

Violencia da desigualdade,

violencia pretoriana,

home que pega a muller

nin é home nin é nada,

muller que pega a home

tamén é violencia macabra. 

Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

LER MÁIS

 

Viran as chaquetas

como viran do muíño as aspas.

Viran as ideas coma

as hélices metálicas.

Voan as ideoloxías

coma lixeiras bolsas plásticas.

Búscase o sol quente

tempos de frío enchente

e realidades pouco prácticas.

 
Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

LER MÁIS

Dun modo trobadoresco

vanse escribindo versos

pola recesións nos tempos.

Noutro modo quixotesco

vense muíños xigantescos

pola recesións nos tempos.

Doutro modo máis grotesco

vense recortes dantescos

pola recesións nos tempos.

Nestoutro modo pintoresco

óense carallos boquifrescos

polas recesións nos tempos.

Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

LER MÁIS

Foran dirhemes de prata.

Foran Marabedís de ouro.

Fora enchido tesouro.

Fora moeda sangrada.

Fora dobra. Fora escudo. Fora branca.

Fora moeda da espada.

Fora florín. Fora dinar. 

Fora croat.

Fora moeda gastada.

Foran moedas Vellón.

Foran reais. Foran canelas.

Foran prezados patacóns.

Foron tan so moedas.

Foran motas. Foran dobróns.

Foran céntimos. Foran pesetas.

Agora euros, imposicións,

e ata cruentas e financeiras guerras.

Poema creado por Xurxo M. Gago Chao

LER MÁIS

Sucesos lacrimóxenos

irritan os nosos ollos

coma a picante cebola,

laian os pensamentos

tralos sucesos patolóxicos

nunha sociedade tola.

Caese nun decaemento,

decaemento case lóxico

polo inminente futuro

que chega e afoga.

O sentimento positivo

non supera o negativo,

caen versos críticos

dun xeito imperativo,

a vida chora que chora.

Vese ao lonxe unha abertura,

abertura de esperanza nova;

quen pode, se quere, a toma.

Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

LER MÁIS

Cheiros pestilentes

petroquímicas din ser inocentes,

gases nocivos para o ambiente

vertidos de gasóleo e aceites.

Fumes tóxicos nas cidades,

aires nas sucias costas que repelen,

¿os humanos e as súas necesidades?

Non ten dono a natureza

e é a esencia da realidade

o aluguer da humanidade

aínda que non o pareza.

Poema creado por Xurxo M. Gago Chao

LER MÁIS

A inconsistencia é insegura,

a incoherencia é loucura,

e a inconstancia lixeireza pura.

A inconsciencia non madura,

a inconsecuencia é todo dúbida,

e a intransixencia é ditadura.

A aparencia non é nada

sen o complemento da alma,
sen o carácter do espírito
e sen a mente humana.

A vida é aventura,

e é desventura e é palabra.

 

Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

LER MÁIS