OBRA COMPLETA · EDICIÓN DIXITAL VERSOS CHIADOS Versos chiados e rechouchiados cando o paxaro voaba ENTRAR NO POEMARIO →


A lei do karma ben sabe
e a lei da vida tamén,
as dúas equilibran
os feitos do mal e do ben.

Cunha balanza sopesan
quítanlle a quen máis ten,
botan ao que lle falta
e déixan todo a nivel.

 
Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

 
Maltrátase, férese,
úsase a dor como arma.
Láiase, insúltase,
saen contusións na alma.
Doen as accións tiranas
que arrincan as liberdades
das persoas humanas.
Violencia da desigualdade,
violencia pretoriana,
home que pega a muller
nin é home nin é nada,
muller que pega a home
tamén é violencia macabra. 

Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao


 
Viran as chaquetas
como viran do muíño as aspas.
Viran as ideas coma
as hélices metálicas.
Voan as ideoloxías
coma lixeiras bolsas plásticas.
Búscase o sol quente
tempos de frío enchente
e realidades pouco prácticas.
 
Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

Dun modo trobadoresco
vanse escribindo versos
pola recesións nos tempos.
Noutro modo quixotesco
vense muíños xigantescos
pola recesións nos tempos.
Doutro modo máis grotesco
vense recortes dantescos
pola recesións nos tempos.
Nestoutro modo pintoresco
óense carallos boquifrescos
polas recesións nos tempos.

Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

Foran dirhemes de prata.
Foran Marabedís de ouro.
Fora enchido tesouro.
Fora moeda sangrada.
Fora dobra. Fora escudo. Fora branca.
Fora moeda da espada.
Fora florín. Fora dinar. 
Fora croat.
Fora moeda gastada.
Foran moedas Vellón.
Foran reais. Foran canelas.
Foran prezados patacóns.
Foron tan so moedas.
Foran motas. Foran dobróns.
Foran céntimos. Foran pesetas.
Agora euros, imposicións,
e ata cruentas e financeiras guerras.

Poema creado por Xurxo M. Gago Chao


Sucesos lacrimóxenos
irritan os nosos ollos
coma a picante cebola,
laian os pensamentos
tralos sucesos patolóxicos
nunha sociedade tola.

Caese nun decaemento,
decaemento case lóxico
polo inminente futuro
que chega e afoga.

O sentimento positivo
non supera o negativo,
caen versos críticos
dun xeito imperativo,
a vida chora que chora.

Vese ao lonxe unha abertura,
abertura de esperanza nova;
quen pode, se quere, a toma.

Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

Cheiros pestilentes
petroquímicas din ser inocentes,
gases nocivos para o ambiente
vertidos de gasóleo e aceites.
Fumes tóxicos nas cidades,
aires nas sucias costas que repelen,
¿os humanos e as súas necesidades?

Non ten dono a natureza
e é a esencia da realidade
o aluguer da humanidade
aínda que non o pareza.

Poema creado por Xurxo M. Gago Chao



A inconsistencia é insegura,
a incoherencia é loucura,
e a inconstancia lixeireza pura.
A inconsciencia non madura,
a inconsecuencia é todo dúbida,
e a intransixencia é ditadura.

A aparencia non é nada
sen o complemento da alma,
sen o carácter do espírito
e sen a mente humana.

A vida é aventura,
e é desventura e é palabra.

 
Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

inicio seguinte

Xurxo Miguel Gago Chao · O’Xurxo

Creación · conciencia · cultura · pensamento
Xurxo Miguel Gago Chao · O’Xurxo é poeta, escritor, creador e investigador autodidacta e independente no ámbito da conciencia, da espiritualidade práctica, da creatividade e dos procesos de transformación persoal e colectiva.

É creador dunha arquitectura civilizatoria formada por diferentes marcos, propostas e documentos orientados á reflexión sobre unha sociedade máis xusta, consciente, digna, libre e respectuosa coa vida. Educación, sanidade, economía, xustiza restaurativa, ética, intelixencia artificial, organización comunitaria e conciencia forman parte dese traballo aberto de investigación, creación e proposta.

Militar retirado tras unha longa etapa de servizo, a súa experiencia vital foi evolucionando cara á creación literaria, á mediación sociocultural, á dinamización cultural e ao desenvolvemento de iniciativas artísticas, sociais e comunitarias.

A súa actividade creativa abrangue tamén a poesía, narrativa, memoria, edición e maquetación de libros, deseño e desenvolvemento de páxinas web, creación de contidos, fotografía, comunicación cultural e recuperación e conservación de arquivos e memoria.

A través da Maxia do Ser e do Movemento do Amor Universal, desenvolve unha liña de pensamento e creación baseada nunha pregunta esencial: “Isto coida a vida ou a dana?” Desde aí procura poñer a palabra, a tecnoloxía, a conciencia e a creatividade ao servizo da dignidade humana e da construción consciente do común.
Poesía e literatura Investigación da conciencia Arquitectura civilizatoria Mediación sociocultural Maquetación editorial Deseño web Memoria e cultura Maxia do Ser
Multiverso de Xurxo · Obra, memoria e creación consciente
logoweb

Fragata Extremadura

Memoria · dignidade · reconciliación
O 19 de decembro de 2005, unha explosión na fragata Extremadura, atracada no Arsenal de Ferrol, marcou para sempre a vida de varias familias e da súa dotación. Esta pequena hemeroteca conserva unha parte dese percorrido e, vinte anos despois, tamén a evolución dunha memoria vivida desde outro lugar: honrar a Pachi e Erik, recoñecer erros propios, pedir perdón cando foi preciso e conservar a memoria sen permanecer atrapado no conflito.
Ferrol360 · 15 decembro 2025
XX aniversario do suceso da fragata Extremadura
Unha reconstrución ampla da noite do accidente, do proceso posterior, da resposta social e do impacto que aqueles feitos tiveron na vida persoal e profesional de Xurxo Gago Chao.
Ler en Ferrol360
Diario de Ferrol · 16 decembro 2025
Memoria, dignidad y conciencia
Un texto escrito vinte anos despois desde unha perspectiva diferente: memoria, gratitude, reconciliación, recoñecemento dos propios erros e defensa da dignidade dos compañeiros falecidos.
Ler en Diario de Ferrol
La Voz de Galicia · 17 decembro 2025
Fragata Extremadura, en recuerdo de la tragedia
Unha carta de memoria e homenaxe a Pachi e Erik que expresa tamén un peche persoal: manter a verdade vivida, asumir erros de forma, pedir perdón e avanzar sen esquecer.
Ler en La Voz de Galicia
A memoria non ten por que ser unha trincheira. Tamén pode converterse en conciencia, aprendizaxe, reconciliación e homenaxe.
2005 - 2025 · Vinte anos de memoria