Vaise o pensamento
a un mundo paralelo,
nin entre o chan
nin entre o ceo,
fica nun limbo etéreo
como bobo, parvo,
preguiceiro e lelo
e cando volve
xa non é o mesmo.



 © Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao


Sucesos lacrimóxenos
irritan os nosos ollos
coma a picante cebola,
laian os pensamentos
tralos sucesos patolóxicos
nunha sociedade tola.

Caese nun decaemento,
decaemento case lóxico
polo inminente futuro
que chega e afoga.

O sentimento positivo
non supera o negativo,
caen versos críticos
dun xeito imperativo,
a vida chora que chora.

Vese ao lonxe unha abertura,
abertura de esperanza nova;
quen pode, se quere, a toma.

Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao


Pensamento negativo, 
¿quen o quere?
Eu co positivo
xa vou a onde me leve.

Versos de Xurxo M. Gago Chao


Serve a ideoloxía
para definir bandos na vida,
cada un deles coa súa porfía.
Ideais educados á vontade.
Ideais libres con ou sen maldade.
Ideais perdidos.
Ideais impostos.
Ideais da necidade.
Ideais freados.
Ideais macabros.
Ideais colaboracionistas.
Ideais positivos.
Ideais realistas.
Ideais vivos.
Ideais corporativistas.
Ideais naturalistas.
Sobran ideais e sobran idealistas,
faltanboas ideas
e sobran protagonistas.

Uns din que é negro,
outros esbrancuxado,
eles que está torto
e aqueles que está virado.

Unha feira o das ideoloxías
afrontas todos os días.

Poema creado por Xurxo M. Gago Chao
inicio seguinte
logoweb