Sen reloxo 
pasa igual o tempo, 
sen cautela 
sen miramento 
molla a chuvia 
venta o vento, 
xoga a meniña 
chora o neno; 
que se 
unha doce aperta, 
que se 
un agarimo tenro, 
castañas asadas 
co seu arrecendo, 
o pasar das páxinas 
deste libro vello, 
cousas miudiñas,
momentos sinxelos.

 © Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

Ben se sabe onde estabamos
naqueles anos pasados
naquelas importantes datas
dos inesquecibles calendarios
pois os círculos vermellos
sinalan sucesos marcados
e quedan na mente impresos
e na memoria trabados.
Ben se sabe dos días que ván
e dos seus sentimentos xerados.
Ben se sabe que non esmorecen
os tristes feitos lembrados.

Poema creado por Xurxo M. Gago Chao

 
Arco das novas,
arco das lúas,
arco dos sentimentos.
Arco da vella,
arco do trono,
arco do ceo.
Arco coloreado
sete cores do espectro.
Pingas de chuvia;
raiolas solares,
do pincel ao reflexo,
ingredientes dabondo
para un novo lenzo.
Arco de cores
nomes diversos.
Arco de lendas
augurios nos tempos.

Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao


Trócase o tempo
chega máis cedo a noite,
dúas veces nas dúas
as campás no seu redobre,
coma nun pesadelo dobre.
Non sei que dirá o tempo
dos minutos que lle rouben,
na vida non é que sobren.
Ao corpo fáltalle tempo
entre soños esquecidos
e a mente vai buscalos
aló onde os tempos perdidos.

Poema creado por Xurxo M. Gago Chao


Follas molladas
xacen no chan,
follas arrichadas
mostrando a súa beleza
á espera do seu final.
Os sons das campás da igrexa
alguén houbo de finar,
vidas que rematan
tralo seu peregrinar.
Día de chuvia escuro
cheo de ventadas,
máis tristeiras as despedidas
e máis frecuentes as bágoas.
Unha gaivota loita
por saír das revoltas augas
e leva no bico un peixe
que antes moi ledo nadaba.
Pura conxunción de feitos
e de vidas rematadas;
día gris, día agoireiro,
día de chuvia e de mágoas.

Poema creado por Xurxo M. Gago Chao


 
Xa falan do nadal
no medio dos magostos
e inda falta o Samaín
e o día dos santos todos.
Xa comezan a agobiar
e a consumir como tolos
cara ao centro comercial
apreixados coma polos.

 
Poema creado por Xurxo M. Gago Chao


Nunha época de reconversións
obrigaron a implantar un veto
para limitar a nosa terra
a crecer e a ter proveito.

Houbo moitas rescisións
moitas cartas de despido
e para Galicia foi castigo
aquela obreira revolución.

Onde van aqueles tempos
de botaduras Arteaga,
de traballadores na grada,
de estachas e fortes ventos?

Vai hipócrita trangallada
iso de vetar estaleiros,
vaia mentira especulada
e vaia merda que nos dixeron.

E inda seguen
vetando e impoñendo
xogando coa vida
e coa fame dos nenos.

E os dirixentes do pobo
cada vez fan menos,
nin loitan, nin reclaman
para a terra os seus dereitos.

Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

Néboa de verán,
húmido e persistente orballo,
un día de inverno
no medio do ano.

Un día sen sol,
un día pouco claro
de nubes escuras
que están descargando.

Día sen sombras
que non van camiñando
o sol que as debuxa
estase agochando.

Día de chuvia miúda
decote mollando.

E os sentidos nosos
vanse refrescando.

Poema creado por Xurxo M. Gago Chao


Agora chove, agora non,
para uns é terrible
e para outros é bo.
Depende coma se mire
depende a quen lle convén,
o normal é que a terra beba
sen que o impida ninguén.
O normal é que a auga limpe
e depure a sucidade toda,
que molle as follas espidas
e clarexe un pouco as rochas.
E a area da praia
xa secará cando o sol saia.

Poema creado por Xurxo M. Gago Chao

O día está escuro
na casa ficamos,
na casa quentiños
mirando para a ría
e para as ondas do mar.
As pólas das árbores
sométense o vento
escóitase ao ar zoar.
A chuvia repenica
nos vellos tellados,
e ti e máis eu deitados
deixamos ao tempo pasar.

Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao




Desexos ao longo dun ano
novos sentimentos virán
novas penas, novos enganos
novos soños para alcanzar.
Novas metas, novos retos
novos sentires chegarán
novos gustos, novos sustos
novos ánimos inquedos
novas bágoas por chorar.
Novos sorrisos, novas ledicias
nova vida por fabricar.


Poesía Creada por Xurxo M. Gago Chao

inicio
logoweb