Neste día de chuvia miúda

xa comeza a andadura do invern

co silencio da tarde e

co orballo preguiceiro.

Neste día calmado de ventos

foise o outono froiteiro

deixando no chan dos bosques

alfombras de froitos xa secos.

  

Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

LER MÁIS

Nos días dos ánimos mornos
esquívanse as pucharcas
polos contornos
e líbranse os pes
de semellantes bochornos.

Nos días dos ánimos febles
písanse as pucharcas
móllase a metade do corpo,
culpa é do ánimo
e dos seus trastornos.

Nos días dos ánimos xoviais
tanto teñen os adornos;
non importa empapados ou secos,
nin a chuvia nin os ventos,
nin os pasados remotos,
apreciase a vida de todos os modos.

Poesía Creada por Xurxo M. Gago Chao 

LER MÁIS

Follas molladas

xacen no chan,

follas arrichadas

mostrando a súa beleza

á espera do seu final.

Os sons das campás da igrexa

alguén houbo de finar,

vidas que rematan

tralo seu peregrinar.

Día de chuvia escuro

cheo de ventadas,

máis tristeiras as despedidas

e máis frecuentes as bágoas.

Unha gaivota loita

por saír das revoltas augas

e leva no bico un peixe

que antes moi ledo nadaba.

Pura conxunción de feitos

e de vidas rematadas;

día gris, día agoireiro,

día de chuvia e de mágoas.

Poema creado por Xurxo M. Gago Chao

LER MÁIS

Néboa de verán,
húmido e persistente orballo,
un día de inverno
no medio do ano.
Un día sen sol,
un día pouco claro
de nubes escuras
que están descargando.
Día sen sombras
que non van camiñando
o sol que as debuxa
estase agochando.
Día de chuvia miúda
decote mollando.
E os sentidos nosos
vanse refrescando.

Poema creado por Xurxo M. Gago Chao

LER MÁIS

Agora chove, agora non,
para uns é terrible
e para outros é bo.
Depende coma se mire
depende a quen lle convén,
o normal é que a terra beba
sen que o impida ninguén.
O normal é que a auga limpe
e depure a sucidade toda,
que molle as follas espidas
e clarexe un pouco as rochas.
E a area da praia
xa secará cando o sol saia.

Poema creado por Xurxo M. Gago Chao

LER MÁIS

O día está escuro
na casa ficamos,
na casa quentiños
mirando para a ría
e para as ondas do mar.
As pólas das árbores
sométense o vento
escóitase ao ar zoar.
A chuvia repenica
nos vellos tellados,
e ti e máis eu deitados
deixamos ao tempo pasar.

Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

LER MÁIS

Está o ceo nubrado

e chove sobre mollado.

Culpa do trasno nubeiro

repartindo treboadas,

o trasto das trasnadas.

A chuvia mollando

mentres el ri dos mollados

bota lóstregos a cada canto

e rise mentres vai lostregando,

e berra, e cada berro é vento laiando.

Poema creado por Xurxo M. Gago Chao

LER MÁIS