OBRA COMPLETA · EDICIÓN DIXITAL VERSOS CHIADOS Versos chiados e rechouchiados cando o paxaro voaba ENTRAR NO POEMARIO →

Galegofalantes da matria
sufrindo supremacismos
dos galegocalantes de España,
rancorosos e insubmisos
da real fala galaica
que latexa ante os cinismos
e sorrí sendo acosada;
que segue o seu camiño
a pesar das moitas trabas
dos boubexos sombríos,
hexemónicas mentes planas.

© Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao


Quero falar galego
a lingua que florece
inda a ser inverno
lingua de Rosalía,
Curros e Cunqueiro,
a nosa lingua nai.
Quero falar galego
cantando baixo as augas,
vogando cos ventos,
procurando esperanzas
entre os soños vellos
da nosa lingua nai.
Quero falar galego
navegando entre as ondas
de infinitos versos,
afoutando tenruras,
aviventando o acervo
á nosa lingua nai.
O`Xurxo  #QueroGalego

 © Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

Hoxe en día antóllase necesario a unidade de todos e todas para traballar a prol da nosa lingua. É necesario  traballar en positivo para recuperar a nosa fala en todos os ámbitos da vida. É necesario un paso adiante de toda a cidadanía e tecido asociativo de para implicárense no labor e o [Compromiso coa Lingua]. É necesario o atrevemento dos e das neofalantes, así como, da normalización e da aceptación na sociedade a todo aquel o aquela que decida trocar a súa fala do castelán ao galego. É necesario o respecto aos neofalantes. É unha sorte aprender unha palabra nova cada día, é unha sorte poder mellorarse nunha fala e teimar para lograr dominala, é necesario poñerlle a atención que merece a nosa [Lingua Nai], a lingua do noso lugar de orixe. Non se lle debe dar as costas a nosa lingua, nin a nosa cultura, nin a nosa tradición; pois estas son únicas e non deben ser substituídas por outras, senón, como mínimo, deberan ter as mesmas atencións e oportunidades, deberan ter o coidado que merecen e precisan.

Porén; precisamos unidade; o galego precisa do apoio vital dos centros de ensino, dos docentes e do alumnado en xeral, o galego precisa da axuda dos pais e nais para implicaren na nosa lingua aos seus fillos e fillas. O galego precisa ineludiblemente da unidade de todo o tecido asociativo e do seu compromiso coa nosa fala. O galego precisa o apoio dos nosos maiores -que inda a ter prohibida a nosa fala nos seus tempos teimaran por conservala-, e é precisa a implicación da xuventude.

Entre toda e todos, grandes e pequenos, salvaremos a nosa lingua do esmorecemento ao que está sometida por unha boa parte da sociedade galega, ben acostumada a darlle máis valor ao de fóra que ao propio, desprezando a nosa verídica historia pola historia instaurada polo centrismo ibérico.
Traballemos a prol da nosa lingua, teimando contra todos os elementos que a desprezan.

Debermos ser quen de consumir a prensa dixital en galego, apoiar á pouca prensa escrita en galego e castigar a aqueles medios da Galiza que rexeiten o galego a pesar de seren beneficiarios de axudas para fomentalo e usalo. Debermos ser unidades activas contra todos aqueles que desprezan o galego; defensores do noso, defendendo a nosa lingua con dignidade e elocuencia, sen violencia de ningún tipo, sen insultar a ninguén, tan só, poñendo en valor a nosa literatura, sendo imaxinativos, creando novas actividades e proxectos que fagan recuperar galegofalantes e creen novos e novas neofalantes da lingua do pobo galego.
E a quen non lle guste que lle bote azucre!

Escrito feito por Xurxo M. Gago Chao
inicio seguinte

Xurxo Miguel Gago Chao · O’Xurxo

Creación · conciencia · cultura · pensamento
Xurxo Miguel Gago Chao · O’Xurxo é poeta, escritor, creador e investigador autodidacta e independente no ámbito da conciencia, da espiritualidade práctica, da creatividade e dos procesos de transformación persoal e colectiva.

É creador dunha arquitectura civilizatoria formada por diferentes marcos, propostas e documentos orientados á reflexión sobre unha sociedade máis xusta, consciente, digna, libre e respectuosa coa vida. Educación, sanidade, economía, xustiza restaurativa, ética, intelixencia artificial, organización comunitaria e conciencia forman parte dese traballo aberto de investigación, creación e proposta.

Militar retirado tras unha longa etapa de servizo, a súa experiencia vital foi evolucionando cara á creación literaria, á mediación sociocultural, á dinamización cultural e ao desenvolvemento de iniciativas artísticas, sociais e comunitarias.

A súa actividade creativa abrangue tamén a poesía, narrativa, memoria, edición e maquetación de libros, deseño e desenvolvemento de páxinas web, creación de contidos, fotografía, comunicación cultural e recuperación e conservación de arquivos e memoria.

A través da Maxia do Ser e do Movemento do Amor Universal, desenvolve unha liña de pensamento e creación baseada nunha pregunta esencial: “Isto coida a vida ou a dana?” Desde aí procura poñer a palabra, a tecnoloxía, a conciencia e a creatividade ao servizo da dignidade humana e da construción consciente do común.
Poesía e literatura Investigación da conciencia Arquitectura civilizatoria Mediación sociocultural Maquetación editorial Deseño web Memoria e cultura Maxia do Ser
Multiverso de Xurxo · Obra, memoria e creación consciente
logoweb

Fragata Extremadura

Memoria · dignidade · reconciliación
O 19 de decembro de 2005, unha explosión na fragata Extremadura, atracada no Arsenal de Ferrol, marcou para sempre a vida de varias familias e da súa dotación. Esta pequena hemeroteca conserva unha parte dese percorrido e, vinte anos despois, tamén a evolución dunha memoria vivida desde outro lugar: honrar a Pachi e Erik, recoñecer erros propios, pedir perdón cando foi preciso e conservar a memoria sen permanecer atrapado no conflito.
Ferrol360 · 15 decembro 2025
XX aniversario do suceso da fragata Extremadura
Unha reconstrución ampla da noite do accidente, do proceso posterior, da resposta social e do impacto que aqueles feitos tiveron na vida persoal e profesional de Xurxo Gago Chao.
Ler en Ferrol360
Diario de Ferrol · 16 decembro 2025
Memoria, dignidad y conciencia
Un texto escrito vinte anos despois desde unha perspectiva diferente: memoria, gratitude, reconciliación, recoñecemento dos propios erros e defensa da dignidade dos compañeiros falecidos.
Ler en Diario de Ferrol
La Voz de Galicia · 17 decembro 2025
Fragata Extremadura, en recuerdo de la tragedia
Unha carta de memoria e homenaxe a Pachi e Erik que expresa tamén un peche persoal: manter a verdade vivida, asumir erros de forma, pedir perdón e avanzar sen esquecer.
Ler en La Voz de Galicia
A memoria non ten por que ser unha trincheira. Tamén pode converterse en conciencia, aprendizaxe, reconciliación e homenaxe.
2005 - 2025 · Vinte anos de memoria