Porén; precisamos unidade; o galego
precisa do apoio vital dos centros de ensino, dos docentes e do alumnado en
xeral, o galego precisa da axuda dos pais e nais para implicaren na nosa lingua
aos seus fillos e fillas. O galego precisa ineludiblemente da unidade de todo o
tecido asociativo e do seu compromiso coa nosa fala. O galego precisa o apoio
dos nosos maiores -que inda a ter prohibida a nosa fala nos seus tempos
teimaran por conservala-, e é precisa a implicación da xuventude.
Entre toda e todos, grandes e
pequenos, salvaremos a nosa lingua do esmorecemento ao que está sometida por
unha boa parte da sociedade galega, ben acostumada a darlle máis valor ao de
fóra que ao propio, desprezando a nosa verídica historia pola historia instaurada
polo centrismo ibérico.
Traballemos a prol da nosa lingua,
teimando contra todos os elementos que a desprezan.
Debermos ser quen de consumir a
prensa dixital en galego, apoiar á pouca prensa escrita en galego e castigar a
aqueles medios da Galiza que rexeiten o galego a pesar de seren beneficiarios
de axudas para fomentalo e usalo. Debermos ser unidades activas contra todos
aqueles que desprezan o galego; defensores do noso, defendendo a nosa lingua
con dignidade e elocuencia, sen violencia de ningún tipo, sen insultar a
ninguén, tan só, poñendo en valor a nosa literatura, sendo imaxinativos,
creando novas actividades e proxectos que fagan recuperar galegofalantes e creen
novos e novas neofalantes da lingua do pobo galego.
E a quen non lle guste que lle bote
azucre!
Escrito feito por Xurxo M. Gago Chao








