Luz

Eu son da clase dos poetas
descoñecidos e ignorados
para os que nunca se fixeron premios
nin nunca son publicados
Son a poeta de aqueles 
que loitan por saír de escravos
Son a poeta de aqueles 
aos que todo lles foi negado
Eu son a poeta de aqueles
que sobreviven do emprestado
a poeta analfabeta
a poeta dos desherdados
Eu son a poeta de aqueles
aos que todo lles foi negado
Son a poeta de aqueles 
que loitan por saír de escravos
Eu son a poeta de aqueles
que sobreviven do emprestado
para os que non se fixeron premios
nin nunca son publicados
Son a poeta de aqueles 
que loitan por saír de escravos
son a poeta de aqueles
aos que todo lles foi negado
Quero sangrar as feridas
para liberar as miñas arterias
non quero facerme escrava
da ponzoñosa das xenreiras
quero sentir como penetran
polos ríos das miñas teas
o vivificante arrecendo
das vosas primaveras
Abrazarei a miña morte
sen remordementos
eu trouxen a vida
e nada dela levo.

Poema de Luz Fandiño

Sés [Mª Xosé Silvar] 

Canción Luz [Letra de Luz Fandiño]

LER MÁIS

Hai persoas valentes

que arriscan todo por amor

e cada impulso da súa forza

é alimento para quen ben queren,

digno labor protector. 

Hai labores perigosos

dependentes da sorte que vai

que fan loitar contra as ondas,

contra a ameaza das rexas rochas,

contra a inmensidade do implacábel mar.

E un negro día, no que a sorte fuxiu co vento,

mergulláronse as esperanzas todas;

de súpeto, nuns minutos,  

o mar decide e arrebata

e o alento que antes deu queda en nada

e as familias fican rotas

e as ilusións fragmentadas. 

O mar amorea almas

xunto as rochas percebeiras,

almas de xente boa

que unha mañá foron teimar

e coa sorte fuxidía

e pola auga coa súa porfía

non puideron retornar.

Fican as pegadas das vivencias

das valentes persoas xenerosas, 

reminiscencias de amor e dor,

no mar crecen moitas rosas,

cada alma é unha flor.

En Honra a Paco Souto [1962 - 2017]

Poeta Percebeiro bo e xeneroso

comprometido coa súa xente e coa súa terra. 

© Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

LER MÁIS

 

Cabo de ano, 

tempo foi,

erro humano,

 xustiza non.

Cabo de ano, 

lembranza e dor,

mentiras e enganos,

 amianto e vapor.

Cabo de ano, 

negras cores,

honra e flores,

 xustiza non.

 
Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

LER MÁIS