OBRA COMPLETA · EDICIÓN DIXITAL VERSOS CHIADOS Versos chiados e rechouchiados cando o paxaro voaba ENTRAR NO POEMARIO →




Este dirache que non vales,
aquel que todo o fas mal,
estoutro que non sabes,
aqueloutro que vas a errar.
Ese dirache que non podes,
esoutro que non vas chegar,
sempre haberá quen free
ou quen intente frear,
mais tan só ti tes o leme
e a liberdade para avanzar.

 
 
 
 
© Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao


Que não derrubem
as muralhas da tua estima.
Que não pisem
a tua colheita de ilusões.
Que não te afundam
na lagoa da preguiça.
Que não silenciem
o teu som.
Que não apaguem
a tua escrita.
Que não ceguem
o teu próprio sol.
Que não te freiem
na vida.
Que não, caralho,
que não!

 © Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao


Há cordas invisíveis
que sujeitam,
cordas que amarram,
ligaduras de merda,
umas baraças etéreas
que freiam
e se querermos voar
não nos deixam.  



 © Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

 
Maltrátase, férese,
úsase a dor como arma.
Láiase, insúltase,
saen contusións na alma.
Doen as accións tiranas
que arrincan as liberdades
das persoas humanas.
Violencia da desigualdade,
violencia pretoriana,
home que pega a muller
nin é home nin é nada,
muller que pega a home
tamén é violencia macabra. 

Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao





Houbo unha xunta
 superior do reino de Galicia
e unha primeira xeración
 de loitadores galeguistas.

Houbo bravos batallóns
que loitaron pola terra
e pola represión sufrida
sempre represión galega
polos ditadores e fascistas.

Houbo sublevacións,
sufrimento e morte,
para facer de Galicia
unha colonia da corte.

Houbo mártires galegos,
os mártires de Carral,
e outros que non sabemos
que morreran por loitar.

Houbo mártires da liberdade
na nosa terra asoballada
que antes de finar botaron
unha libre e enxebre aturuxada.

Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao


Xa foi o romeiro
na busca da maxia
cruzando camiños
leiras e montañas.
Xa ten a vontade
subida e cargada
os pés cansados
e illadas chagas.
Gozou da terra viva
na travesía máxica.

 
Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao


Tempo de lecer,
tempo de ouro,
tempo libre
prezado tesouro.
Tempo de lecer
para ler e descansar,
para poñer os pes na terra
ou todo o corpo no mar.



 
 Versos creado por Xurxo M. Gago Chao


Hai cordas que nos suxeitan,
unhas cordas invisíbeis
que, ás veces, non nos deixan;
se queremos voar
por elas ficamos en terra.

Versos creados por Xurxo M. Gago Chao


 

Chamádeslle paranoia
paranoia alucinada,
pero é realidade
o da vida acosada,
case sen liberdade
na sociedade globalizada
.




Poesía Creada por Xurxo M. Gago Chao 


inicio seguinte

Xurxo Miguel Gago Chao · O’Xurxo

Creación · conciencia · cultura · pensamento
Xurxo Miguel Gago Chao · O’Xurxo é poeta, escritor, creador e investigador autodidacta e independente no ámbito da conciencia, da espiritualidade práctica, da creatividade e dos procesos de transformación persoal e colectiva.

É creador dunha arquitectura civilizatoria formada por diferentes marcos, propostas e documentos orientados á reflexión sobre unha sociedade máis xusta, consciente, digna, libre e respectuosa coa vida. Educación, sanidade, economía, xustiza restaurativa, ética, intelixencia artificial, organización comunitaria e conciencia forman parte dese traballo aberto de investigación, creación e proposta.

Militar retirado tras unha longa etapa de servizo, a súa experiencia vital foi evolucionando cara á creación literaria, á mediación sociocultural, á dinamización cultural e ao desenvolvemento de iniciativas artísticas, sociais e comunitarias.

A súa actividade creativa abrangue tamén a poesía, narrativa, memoria, edición e maquetación de libros, deseño e desenvolvemento de páxinas web, creación de contidos, fotografía, comunicación cultural e recuperación e conservación de arquivos e memoria.

A través da Maxia do Ser e do Movemento do Amor Universal, desenvolve unha liña de pensamento e creación baseada nunha pregunta esencial: “Isto coida a vida ou a dana?” Desde aí procura poñer a palabra, a tecnoloxía, a conciencia e a creatividade ao servizo da dignidade humana e da construción consciente do común.
Poesía e literatura Investigación da conciencia Arquitectura civilizatoria Mediación sociocultural Maquetación editorial Deseño web Memoria e cultura Maxia do Ser
Multiverso de Xurxo · Obra, memoria e creación consciente
logoweb

Fragata Extremadura

Memoria · dignidade · reconciliación
O 19 de decembro de 2005, unha explosión na fragata Extremadura, atracada no Arsenal de Ferrol, marcou para sempre a vida de varias familias e da súa dotación. Esta pequena hemeroteca conserva unha parte dese percorrido e, vinte anos despois, tamén a evolución dunha memoria vivida desde outro lugar: honrar a Pachi e Erik, recoñecer erros propios, pedir perdón cando foi preciso e conservar a memoria sen permanecer atrapado no conflito.
Ferrol360 · 15 decembro 2025
XX aniversario do suceso da fragata Extremadura
Unha reconstrución ampla da noite do accidente, do proceso posterior, da resposta social e do impacto que aqueles feitos tiveron na vida persoal e profesional de Xurxo Gago Chao.
Ler en Ferrol360
Diario de Ferrol · 16 decembro 2025
Memoria, dignidad y conciencia
Un texto escrito vinte anos despois desde unha perspectiva diferente: memoria, gratitude, reconciliación, recoñecemento dos propios erros e defensa da dignidade dos compañeiros falecidos.
Ler en Diario de Ferrol
La Voz de Galicia · 17 decembro 2025
Fragata Extremadura, en recuerdo de la tragedia
Unha carta de memoria e homenaxe a Pachi e Erik que expresa tamén un peche persoal: manter a verdade vivida, asumir erros de forma, pedir perdón e avanzar sen esquecer.
Ler en La Voz de Galicia
A memoria non ten por que ser unha trincheira. Tamén pode converterse en conciencia, aprendizaxe, reconciliación e homenaxe.
2005 - 2025 · Vinte anos de memoria