Este dirache que non vales,
aquel que todo o fas mal,
estoutro que non sabes,
aqueloutro que vas a errar.
Ese dirache que non podes,
esoutro que non vas chegar,
sempre haberá quen free
ou quen intente frear,
mais tan só ti tes o leme
e a liberdade para avanzar.

 

 

 

 

© Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

LER MÁIS

Que não derrubem
as muralhas da tua estima.
Que não pisem
a tua colheita de ilusões.
Que não te afundam
na lagoa da preguiça.
Que não silenciem
o teu som.
Que não apaguem
a tua escrita.
Que não ceguem
o teu próprio sol.
Que não te freiem
na vida.
Que não, caralho,
que não!

 © Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

LER MÁIS

Há cordas invisíveis
que sujeitam,
cordas que amarram,
ligaduras de merda,
umas baraças etéreas
que freiam
e se querermos voar
não nos deixam.  

        #Quefazer

 © Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

LER MÁIS

 

Maltrátase, férese,

úsase a dor como arma.

Láiase, insúltase,

saen contusións na alma.

Doen as accións tiranas

que arrincan as liberdades

das persoas humanas.

Violencia da desigualdade,

violencia pretoriana,

home que pega a muller

nin é home nin é nada,

muller que pega a home

tamén é violencia macabra. 

Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

LER MÁIS

Houbo unha xunta
 superior do reino de Galicia
e unha primeira xeración
 de loitadores galeguistas.

Houbo bravos batallóns
que loitaron pola terra
e pola represión sufrida
sempre represión galega
polos ditadores e fascistas.

Houbo sublevacións,
sufrimento e morte,
para facer de Galicia
unha colonia da corte.

Houbo mártires galegos,
os mártires de Carral,
e outros que non sabemos
que morreran por loitar.

Houbo mártires da liberdade
na nosa terra asoballada
que antes de finar botaron
unha libre e enxebre aturuxada.

Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

LER MÁIS

Xa foi o romeiro

na busca da maxia

cruzando camiños

leiras e montañas.

Xa ten a vontade

subida e cargada

os pés cansados

e illadas chagas.

Gozou da terra viva

na travesía máxica.

 

Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

LER MÁIS

Tempo de lecer,
tempo de ouro,
tempo libre
prezado tesouro.
Tempo de lecer
para ler e descansar,
para poñer os pes na terra
ou todo o corpo no mar.



 
 Versos creado por Xurxo M. Gago Chao

LER MÁIS

Hai cordas que nos suxeitan,
unhas cordas invisíbeis
que, ás veces, non nos deixan;
se queremos voar
por elas ficamos en terra.

Versos creados por Xurxo M. Gago Chao

LER MÁIS

 

Chamádeslle paranoia
paranoia alucinada,
pero é realidade
o da vida acosada,
case sen liberdade
na sociedade globalizada.

Poesía Creada por Xurxo M. Gago Chao 

LER MÁIS