O Arrecendo das flores
© Relato creado por Xurxo M. Gago Chao
 

Espertou cun sentir preguiceiro que lle impediu brincar da cama no mesmo momento de parar a alarma do seu celular. Loitou, por uns intres, contra un sentimento baleigán que lle impedía se levantar. Porén, venceu a preguiza e comezou a afrontar os quefaceres do día. Mentres degustaba o seu rutineiro café con galletas mantivo algunhas conversas coa súa muller e cos seus fillos, para logo, se despedir deles cos bicos e as apertas de sempre. Coma un bo profesional, comprobou que tiña todos os aparellos necesarios para ao seu traballo e saíu da súa casa como calquera outro día. 

Ao chegar, saudou aos seus compañeiros de xeira e vestiu o traxe de rigor, sorrindo ante as comúns charabiscas. O experimentado home tomou o estreito camiño e baixou paseniño polo cantil. 

Xa no mar, mentres procuraba con dignidade e afouteza o sustento para a súa familia, unha grosa onda inesperada provocou que perdese o equilibrio e a súa cabeza bateu contra unha rocha. O seu corpo ficou inerte até ser rescatado das augas. Ao pouco, a súa alma partiu cara ao alén dos homes bos e xenerosos, sen despedidas. E o mar comezou a recender a rosas.

© Relato creado por Xurxo M. Gago Chao

LER MÁIS

Hai persoas valentes

que arriscan todo por amor

e cada impulso da súa forza

é alimento para quen ben queren,

digno labor protector. 

Hai labores perigosos

dependentes da sorte que vai

que fan loitar contra as ondas,

contra a ameaza das rexas rochas,

contra a inmensidade do implacábel mar.

E un negro día, no que a sorte fuxiu co vento,

mergulláronse as esperanzas todas;

de súpeto, nuns minutos,  

o mar decide e arrebata

e o alento que antes deu queda en nada

e as familias fican rotas

e as ilusións fragmentadas. 

O mar amorea almas

xunto as rochas percebeiras,

almas de xente boa

que unha mañá foron teimar

e coa sorte fuxidía

e pola auga coa súa porfía

non puideron retornar.

Fican as pegadas das vivencias

das valentes persoas xenerosas, 

reminiscencias de amor e dor,

no mar crecen moitas rosas,

cada alma é unha flor.

En Honra a Paco Souto [1962 - 2017]

Poeta Percebeiro bo e xeneroso

comprometido coa súa xente e coa súa terra. 

© Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao

LER MÁIS