A Máxica Noite de San Xoán

Teño a punto o meu paquete
 de farrapos para queimar
para botar fóra as meigas
nesta noite de San Xoán.
Saltarei a lumieira
queimada ei de tomar
despois dalgunha sardiña,
cachelos e, un pouco de pan.
Quizais haxa algún gaiteiro
que lle dea por repenicar
e ao mellor un tamborileiro
que saiba ben levar o compás.
E xa estará a troula montada
xunto á moita cachelada
e á moita alma purificada,
non se poderá pedir máis.
Non quero dar un gran brinco
tanto non quero brincar
pois cando descenda a terra
unha lumarada espera
por non saber voar,
e pódome queimar
caendo directo á cachela.
Teño as flores preparadas,
orballadas e en remollo,
pola mañá xa as collo
e con elas heime lavar.
Recenderei a frescura
e a flores da natura,
a cara non poderei secar.
Calquera mal pode limpar
a curandeira auga das flores
da máxica noite de San Xoán.

Poesía creada por Xurxo M. Gago Chao