Temos unha Galiza verde e florida, chea de regatos, de ríos, e fontes, e fragas máxicas e rías refuxiadas. Temos verdes bosques, chairas e leiras, montes e montañas, costas esbrancuxadas. Temos unha terra frondosa e marabillosa para coidar. Temos unha terra verde e salgada onde azoutan os ventos, onde a forza imperiosa do mar bate contra as rochas, onde a chuvia nunca falta. As características da nosa terra son as apropiadas para facer dela unha terra verde e limpa de enerxías contaminantes. A nosa terra demanda de nós un inevitable esforzo para facer dela unha terra de enerxías sustentables, e para facer de nós, unha comunidade que respecta o medio ambiente e o entorno que a rodea.
Dito así, soa todo moi bonito. Indo a realidade, vémonos obrigados a aturar atrancos continuos dos gobernos vixentes en sintonía coas empresas enerxéticas para frear tódalas iniciativas destinadas ás enerxías verdes. E obrigan á terra; obrígannos a todos, a ter que soportar, por exemplo, plantas de gas natural no medio dunha ría que si se coidara en condicións sería todo un viveiro de marisco, entre outras negativas cuestións que carrean ter unha planta no medio dun núcleo de poboación. O gas natural non é unha enerxía limpa, que non enganen, é perigosa a pesar das modernas medidas de seguridade que afirman ter, e é unha combustión directa de elementos fósiles. O CO2 expulsado á atmosfera polo gas natural nos leva a unha reacción solar menos enerxética que produce un incremento de graos centígrados cada década. Como hai tantas conclusións dos expertos sobre esta enerxía sucia, unhas a favor, e outras en contra, xa é cuestión do parecer de cada quen o de aferrarse á que máis lle convenza.
As verdadeiras enerxías sustentables son aquelas que aprovéitanse do aire, do sol, do vento, da forza do mar, da chuvia. Con elas no hai discusión, son limpas e renovables, pero non lles rende ás empresas os mesmos cartos que as enerxías porcas. Os cartos, esa é a cuestión. Todas estas enerxías; quen as sustenta, é a propia nai natureza, a que nos aporta os recursos que limpamente demandamos.
Na terra que vivimos, pagamos as facturas da luz máis caras do mundo, co beneplácito de gobernos pasados e de gobernos actuais. As compañías eléctricas exercen un fascismo moderno. Vivimos nunha ditadura enerxética total con miles de millóns de euros de déficit de tarifa e inhumanos aumentos nas facturas da luz. Personalidades de España, políticos, expolíticos, expresidentes, exministros, etcétera; se converten en asesores de Endesa, Gas Natural Fenosa, Iberdrola, Abengoa, Acciona e Red Eléctrica de España. Cobran grandes cantidades de diñeiro por aportar a súas influencias. En troques, nós, cada quenda, a pagar máis nos recibos.
Isto ten que trocar de algún modo, necesítase impulsar de novo as inversións en enerxías coma a hidráulica, a solar, a eólica, a mareomotriz, pudendo aproveitar as mareas para xerar electricidade a través dun empalme alternador. Preto do mar temos moitas formas para poder aproveitar a enerxía mariña sen contaminar o medio, coma por exemplo a enerxía das olas, a enerxías das mareas, a enerxía osmótica. Inda hai moito que investigar e as subvencións foron recortadas, e as investigacións científicas carecen dos fondos necesarios para dar un paso importante en enerxías limpas. Ben saben o que fan, quérennos manter nun circulo pechado para ternos sempre dependentes dos intereses das empresas enerxéticas e dos gobernos. Non queren que as persoas sexamos “autosuficientes” e “autodependentes” en enerxía.
Temos que decretar un futuro enerxético limpo e autosuficiente para cada fogar, para cada familia, para cada cidadán do mundo. Nese camiño temos que camiñar, cara a implantar un mundo limpo e igualitario, libre dos intereses privados e o capitalismo.
Escrito by Xurxo Gago Chao
